Ο Σαρλ Λουί ντε Σεκοντά (Charles-Louis de Secondat), βαρόνος του Μοντεσκιέ, ήταν μέλος της γενιάς των φιλελεύθερων φιλοσόφων που καθόρισε την επαναστατική εποχή. .
Καθιερώθηκε ως ένας από τους μεγαλύτερους Γάλλους φιλοσόφους και πολιτικούς στοχαστές. Ο Μοντεσκιέ μιλούσε ρητά για τη διάκριση των εξουσιών ως θεμελιώδης αρχή του κράτους δικαίου πρωτίστως και της δημοκρατίας δευτερευόντως
. Το αριστούργημά του, «Το Πνεύμα των Νόμων», δημιούργησε τριγμούς στον τρόπο λειτουργίας των κυβερνήσεων που ζητούν να ελέγχουν όλες τους θεσμούς προκειμένου να διατηρήσουν την εξουσία τους. Γι αυτό τον λόγο ο Μοντεσκιέ δημοσίευσε αργότερα το νέο του έργο «Υπεράσπιση του Πνεύματος των Νόμων» (Défense de L’Esprit des Lois) το 1750.
Η διάκριση των εξουσιών μεταξύ εκτελεστικής, νομοθετικής και δικαστικής εξουσίας, συνιστά μια θεμελιώδη έννοια της σύγχρονης δυτικής Δημοκρατίας. Η νομοθετική εξουσία έχει την αρμοδιότητα ψήφισης των νόμων του Κράτους, η εκτελεστική εξουσία έχει την ευθύνη να ασκεί τη διακυβέρνηση του κράτους και να εκτελεί τους νόμους, ενώ η δικαστική εξουσία έχει την ευθύνη να ερμηνεύει τους νόμους και να θέτει όρια στην αυθαίρετη άσκηση της εκτελεστικής λειτουργίας..
Ο διαχωρισμός των εξουσιών σε νομοθετική (Βουλή), εκτελεστική δικαστική (τα κάθε είδους και βαθμού δικαστήρια) αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της αστικής δημοκρατίας. Όσο σαφέστερος και διακριτός είναι ο διαχωρισμός αυτός τόσο δυσκολότερη είναι η κατάχρηση της πολιτικής εξουσίας, η διαφθορά, οι σκοτεινές διαπλοκές και η παρανομία. Η ακριβής διάκριση και η ανεξαρτησία των τριών αυτών εξουσιών κατοχυρώνουν και διασφαλίζουν την ελευθερία του πολίτη, η υπέρβαση δε των ορίων της αρμοδιότητας ενός εκάστου των οργάνων αυτών απαγορεύεται ρητώς.
Και ερχόμαστε στο σημερινό καθεστώς όπου η ηγεσία είναι αυτή που επιβάλει την νομοθεσία και διορίζει τους δικαστικούς λειτουργούς. Επομένως, καταργείται εξ ορισμού η έννοια της Δημοκρατίας, συνεπώς μιλάμε για εκλόγιμη μοναρχία. Οι πολίτες δεν εκλέγουν τους αντιπροσώπους τους αλλά επιλέγουν κάποιον από αυτούς που τους έχουν επιβάλει ως αντιπροσώπους τους. Η λαϊκή συμμετοχή περιορίζεται στην συγκεκριμένη μέρα των εκλογών και μετά για τέσσερα χρόνια οι αποφάσεις παίρνονται από την κυβέρνηση ερήμην του λαού. Διαπλοκή, ατασθαλίες, σκάνδαλα, προδοσίες καλύπτονται, μια παρέα όλοι , ένα μεγάλο φαγοπότι και μια Ελλάδα που ξεπουλιέται και αργοπεθαίνει. Οι πολιτικοί μας πρώτα δίνουν τα διαπιστευτήρια τους στις σκοτεινές εξουσίες που υπηρετούν , από αυτές περιμένουν την αποδοχή και επιβράβευση και όχι από τον ελληνικό λαό που υπομένει αγόγγυστα κάθε εκτροπή.
